من تنها موندم با هيولای پشت بوم ها...وقتي به سمت راه پله پشت بوم مي رفتم با يه شمشير پلاستيکی، از پنجره خرپشته نور ماه سرکشی می کرد و يه عمر تاريکی و ترس و خيال...

ساعت دو بعد از نصف شب بود و هيولای پشت بوم ها تاخير داشت و هنوز نيومده بود...

هيشکی حرفهام رو باور نمی کرد ، اون اولا وقتی بهت می گفتم که هيولای پشت بوم ها واقعا وجود داره ، باور می کردی و بعدشم سريع عروسکهاتو جمع می کردی و از ترس می رفتی خونتون.بازم من می موندم و موکت سبز پهن تو بن بست دوم...

اما از اون روز به بعد ديگه فقط به خوابهام می خنديدی ، می گفتم اين گربه سياهه که هر روز از رو ديوار خونه ما و شما رد ميشه با هيولای پشت بوم ها هم دسته!!! مگه به حرفهام گوش می دادی؟ از وقتی مامانت بهت گفته بود که حرفام همشون دروغه فقط به خاطر چيزی که مجبورت می کرد ، می آمدی و به چرندياتم گوش می کردی و...

روزها ميگذشتن و اسباب بازی ها هرشب غيب می شدن...تو هر روز بيشتر از ديروز از حرفهای من خسته می شدی تا روزی که بهم گفتی چرا نميری به جنگ هيولای پشت بوم ها تا شکتش بدی، تا ديگه اسباب بازيهات رو هر شب که خوابی نياد و ندوزده؟

نمی خواستم بگم که می ترسم ، بهت گفتم هيولای پوشت بوم ها فقط شبها مياد و اسباب بازيهام رو می خوره و...!

گفتی خب شب برو به جنگش که...گفتم آخه شبها که خوابيم! همه جا تاريکه...

چيزی نگفتی و فقط...

و فقط رفتی.

من تنها موندم با هيولای پشت بوم ها...وقتی به سمت راه پله پشت بوم می رفتم با يه شمشير پلاستيکی

، از پنجره خرپشته نور ماه سرکشی می کرد و يه عمر تاريکی و ترس و خيال...

ساعت دو بعد از نصف شب بود و هيولای پشت بوم ها تاخير داشت و هنوز نيومده بود...

اما وقتی رسيد،

گفت اين همون جاست که هيولای پشت بوم ها زندگي می کرد؟

گفتم آره، همين جاست.

وقتی در خرپشته رو باز کرد: من تنها مونده بودم منتظر هيولای پشت بوم ها، بی خبر از اينکه کارتنهای اسباب بازی خاک آلود مونده بود و يه هيولا خاطره!

خنديد و بهم گفت می دونستم هميشه هيولای پشت بوم ها وجود داره اما خب...

گفتم پس چرا به حرفهای مامانت گوش می کردی؟

بازم خنديد و گفت چون بچه بودم!

منم خنديدم و گفتم چون بچه بودی بايد هيولای پشت بوم ها می شدی و اسباب بازيهای منو...؟